تبلیغات
علوم آزمایشگاهی برتر | rahazma

علوم آزمایشگاهی برتر | rahazma
آزمایشات تخصصی علوم آزمایشگاهی | دانلود Ebook های تخصصی پزشکی | تصاویری از لام ها
نویسندگان
نظر سنجی
به نظر شما مطالب سایت در چه حدی هستند






صفحات جانبی
لینک های مفید
تعداد بازدیدهای این مطلب :: بازدید

 تاریخچه انستیتو پاستور ایران

 در سال های 1297 و 1298 که احمد شاه قاجار مسافرتی به اروپا داشت، ضمن بازدید از کشور فرانسه، در برنامه بازدیدهای وی یک روز، مخصوص دیدار از انستیتو پاستور پاریس بود . در این بازدید دکتر حکیم الدوله (محمد حسن لقمان ادهم ) پزشک مخصوص همراه او بود . ضمن مشاهده کارهای علمی این مؤسسه و فعالیت آزمایشگاه های تشخیصی و بخش های تهیه سرم و واکسن های مختلف، خدمات انستیتو پاستور مورد توجه پادشاه ایران قرار گرفت و دستور اقدامات لازم جهت تأسیس مؤسسه مشابهی در ایران به دکتر حکیم الدوله صادر شد . براساس این دستورات در اکتبر سال 1919 هیئتی از طرف دولت ایران به منظور مذاکره رئیس وقت انستیتو پاستور (E.Roux) برای تأسیس انستیتو ایران به پاریس رفت و با دکتر رو پاریس ملاقات و مذاکرات لازم را به عمل آورد.

 اعضای هیئت مرکب بود از ذکاء الملک نماینده دولت ایران در کنفرانس صلح، دکتر لقمان الدوله رئیس وقت دانشکده پزشکی تهران و دکتر محمودخان معتمد پزشک مخصوص شاهزاده فرمانفرما.  و (Calmette) درخواست نمایندگان ایران مورد قبول دکتر رو  و تأیید دکتر کالمت قرار گرفت و  دکتر رو  یکی از همکاران خود را به نام دکتر منارد برای این منظور و مطالعه در امر تأسیس انستیتو پاستور مأمور ساخت و بعداً پرفسور لگرو  به عنوان رئیس افتخاری (Legroux) انستیتو پاستور ایران انتخاب شد. 

پس از مذاکرات مفصل و تبادل نظرهای لازم بین نمایندگان ایران و اولیای انستیتو پاستور پاریس، سرانجام در آوریل 1920 دکتر منارد با قبول این مسؤلیت عازم ایران گردید . در آن زمان وضع ایران بسیار نابسامان بود که منجر به کودتای 1299 گردید و در نتیجه دکتر منارد مدتی را در بلاتکلیفی گذراند تا اینکه به دستور پاشاه وقت، و با دریافت مبلغی پول از محل عواید گمرکات و آشنا شدن با عده ای از ایرانیان و برخی همکاران و افرادی که شایستگی کمک و همکاری با ایشان را داشتند، انستیتوپاستور ایران را در محل اجاره ای در خیابان استخر کنونی (باغ مرحوم مدبرالدوله سمیعی) تأسیس و فعالیت خود را آغاز نمود. از جمله افرادی که از بدو شروع به کار همکاری نزدیکی با دکتر منارد داشته، او را یاری نمودند، دکتر ابوالقاسم بهرامی، دکتر یحیی پویا، دکتر حسین مشعوف، دکتر احمد نجم آبادی و تیمور دولتشاهی بودند که همگی به رحمت حق پیوسته اند و همکاری این افراد برای دکتر منارد بسیار ذیقیمت بود. در همان سال های اولیه که دکتر منارد بخش های خود را در مکان های موقتی و اجاره ای سروسامان می داد و آغاز به فعالیت می نمود، عبدالحسین فرمانفرما زمین مشجری (محل فعلی انستیتوپاستور ایران ) با آب، وقف انستیتوپاستور کرد و مقدار لازم پول برای ساختمان مورد نیاز در اختیار انستیتو پاستور ایران قرار داد . آزمایشگاه های انستیتوپاستور در بدو امر مشتمل بر آزمایشگاه تشخیص طبی، آزمایشگاه مطالعات اپیدمیولوژیک و مبارزه با بیماری های واگیر، آزمایشگاه شیمی و قسمت تهیه واکسن آبله و بالاخره مرکزی برای نگهداری سرم ها و برخی واکسن های انسانی بود که از انستیتوپاستور پاریس وارد می کردند و در دسترس بیماران می گذاشتند . در حقیقت اولین آزمایشگاه تشخیص طبی مجهز دولتی ایران در انستیتوپاستور تشکیل شد.

دکتر منارد پس از پنج سال ایران را ترک کرد و همکار نزدیکش مرحوم دکتر ابوالقاسم بهرامی کفالت انستیتوپاستور را به عهده گرفت . در سال 1925 به جای دکتر منارد یک متخصص فرانسوی از پاریس به نام دکتر کراندل مامور اداره انستیتوپاستور ایران شد فعالیت های انستیتوپاستور را بر مبنای پیشرفت های تازه ای که نصیب متخصصین در فرانسه شده بود با کمک همکاران ایرانی خود از جمله مرحوم دکتر بهرامی، مرحوم دکتر مهدی قدسی، مرحوم دکتر حسن میردامادی، مرحوم دکتر مشعوف، مرحوم احمد نجم آبادی، مرحوم دکتر وارطانی و مرحوم تیمور دولتشاهی و عده ای دیگر توسعه داد و این همکاری باعث شد که دامنه فعالیت و خدمات انستیتوپاستور گسترش بیشتری یابد. دکتر کراندل در سال 1934 در تهران درگذشت و این بار مرحوم دکتر حسین مشعوف به کفالت انستیتوپاستور انتخاب و مشغول کار شد . یک سال بعد ، از طرف انستیتوپاستور پاریس، پرفسور لگرو  به عنوان مدیر علمی انستیتوپاستور ایران  تعیین و قرار شد سالی دو سه بار برای سرکشی و تعیین خط مشی کار به ایران مسافرت نماید و امور انستیتوپاستور را از دور زیر نظر بگیرد و در مدت غیبت ایشان انستیتوپاستور زیر نظر دکتر بهرامی باشد . تا آغاز جنگ بین المللی دوم پرفسور لگرو چندبار به ایران سفر کرد و دکتر بهرامی و همکارانش همچنان به اداره انستیتوپاستور ادامه می دادند.

از سال های 1939 تا 1945 بر اثر جنگ جهانی دوم رابطه انستیتوپاستور ایران با انستیتوپاستور پاریس قطع شد و این مؤسسه به ریاست دکتر بهرامی و معاونت دکتر مهدی قدسی با همکاری دیگر کارمندان ایرانی همچنان به فعالیت های خود ادامه داد. به طور کلی در سالهای قبل از جنگ که تعداد آزمایشگاه ها خیلی محدود و فعالیت های آن ها کفاف احتیاجات کشور را نمی داد اکثراً مسایل بهداشتی کشور که در حوزه مسؤلیت اداره کل صحیه مملکتی (وزارت بهداشت و درمان وقت ) بود از طریق انستیتوپاستور ایران حل و فصل می شد که یکی از آن فعالیت ها بررسی بهداشتی قرنطینه های کشور بود و انستیتوپاستور به همت مسؤلان امر و مساعی و جدیت های رؤسای وقت صحیه کل مملکتی (دکتر احیاءالملک، دکتر احیاء السلطنه، دکتر امیراعلم و دکتر لقمان الملک) مبارزه با بیماری های واگیر به خصوص وبا را در کشور به نحو احسن انجام داد و از سال 1315 به بعد که مؤسسه بهداشت وزارت بهداری نیز تشکیل شد مساعی مرحوم دکتر مشعوف و همکارانشان در مؤسسه مذکور در اجرای اینگونه خدمات بسیار ذی قیمت و مؤثر بود.

پس از خاتمه جنگ جهانی دوم، به منظور توسعه انستیتوپاستور ایران و تأسیس بخش های تازه، دکتر منوچهر اقبال وزیر بهداری وقت از انستیتوپاستور پاریس دعوت به عمل آورد تا هیئتی برای تجدید نظر در تشکیلات و تعیین خط مشی تازه انستیتوپاستور به ایران اعزام شود.

این هیئت در 12 اوت 1946 به سرپرستی پرفسور پاستور والری رادو رئیس شورای انستیتوپاستور پاریس و عضویت چند تن از رؤسای بخش های  انستیتوپاستور وارد تهران شدند و در معیت اولیای وزارت بهداری، شیر و خورشید سرخ و دانشکده پزشکی تهران مطالعات لازم را به عمل آوردند و در این هنگام در جشن بیست و پنجمین سال تأسیس انستیتوپاستور ایران نیز شرکت نمودند. در تاریخ 25 اوت 1946 موافقت نامه همکاری های علمی و فنی بین انستیتوپاستور پاریس و انستیتوپاستور ایران به امضاء رسید و در حقیقت این موافقت نامه متممی بود بر موافقت نامه اولیه ای که در 25 سال قبل به امضاء رسیده بود . براساس این توافق انستیتوپاستور ایران از نظر مالی و اداری مستقل شد و زیر نظر یک شورای عالی انستیتوپاستور به ریاست وزیر بهداری وقت فعالیت خود را آغاز نمود و یکی از متخصصین فرانسوی به نام دکتر ماسل بالتازار رئیس بخش انستیتوپاستور کازابلانکا بود به ریاست انستیتوپاستور ایران انتخاب و مشغول کار شد.

براساس برنامه جدید، انستیتوپاستور ایران فعالیت های تازه ای در زمینه خدمات بهداشتی، پزشکی، اپیدمیولوژیک و تحقیقاتی آغاز کرد و دست به کار ساختمان جدید در همان محل شد. ساختمان های جدید در فروردین ماه سال 1337 طی مراسمی، با شرکت پروفسور پاستور والری رادو رئیس شورای انستیتوپاستور پاریس و ژورژ سیدو

رئیس انستیتوپاستور کازابلانکا  رئیس امور فرهنگی و  فنی وزارت امور خارجه فرانسه و پرفسور ژورژ بلان سفیر و اعضاء سفارت فرانسه در تهران و عده زیادی از شخصیت های علمی وزارت بهداری، دانشگاه تهران و شخصیت های دیگر کشور افتتاح گردید دکتر بالتازار تا سال 1345 در ایران بود و در انستیتوپاستور به خدمت خود ادامه می داد. ریاست انستیتوپاستور تا سال 1341 به عهده او بود ولی بعداً به سمت مشاور خدمت می کرد و دکتر مهدی قدسی که قبلا سمت معاونت انستیتوپاستور را داشت و یکی از قدیمی ترین رؤسای بخش این انستیتو بود به ریاست انستیتو انتخاب شد . فعالیت انستیتوپاستور ایران از بدو تأسیس همچنان رو به گسترش می رفت و مسئولین بخش های مختلف این مؤسسه در دوران 80 سال خدمت خود علاوه بر فعالیت های خدماتی، بهداشتی، اپیدمیولوژیک و تهیه مواد بیولوژیکی مختلف انسانی، به مطالعات علمی نیز پرداخته و رسالات و مقالات متعددی انتشار داده و به علاوه درباره بسیاری مسائل بهداشت منطقه ای با سازمان بهداشت جهانی همکاری نزدیکی به عمل آورده اند.

ذکر این نکته شایان توجه است که آزمایشگاه های تشخیص طبی انستیتوپاستور از اولین آزمایشگاه هایی است که در کشور ما تأسیس شده و سالیان دراز مرجعی مورد اعتماد و مورد احتیاج جامعه پزشکی و بیماران بوده است و به همین دلیل بوده است که می توان گفت تاریخچۀ آزمایشگاه تشخیص طبی در ایران با تأسیس انستیتوپاستور آغاز می شود"




طبقه بندی: غیره،
[ دوشنبه 14 شهریور 1390 ] [ 10:26 ق.ظ ] [ محمد محبی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

زیست شناسی سلولی و مولکولی
ویروس شناسی پزشکی
خونشناسی
انگل شناسی
ایمنی شناسی
میکروب شناسی
آسیب شناسی
انگل شناسی 2 و تک یاخته ها
دانلود نرم افزار ها
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
سیستم سیدا دانشگاه آزاد تبریز